Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kobieta wikińska. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kobieta wikińska. Pokaż wszystkie posty

7/15/2020

Pomarańczowa suknia na XX- lecie drużyny Winland

Moja najdroższa drużyna Winland własnie świętowała swoje XX-lecie. Z tej okazji byli znakomici goście, choć nie tłumnie, gdyż podstępny wirus nabroił nam w tym roku i ograniczył wszelkie kontakty na dużą skalę.
Na tą okazję powstała nowa suknia - bardzo kolorowa i niezwykle twarzowa - bo w pomarańczu prezentuję się niezwykle atrakcyjnie.Kto by przypuszczał ;-).

Suknia uszyta z cienkiego lnu w kolorze intensywnej pomarańczy, zdobiona jedwabiem w kolorze błękitnym oraz haftem jedwabną nicią w szarościach.


 



fot. Beata Wilczyńska i Marzena Baj

5/18/2017

Suknie wczesnośredniowieczne z dwoma klinami - zamówienie

Przyszedł czas na prezentację kolejnych zamówień, tym razem sukni wczesnych z mojego ulubionego wykroju z dwóch klinów.

Pierwsza suknia wykonana z ciekawego w deseń lnu i ozdobiona fragmentami jedwabiu. Suknia przeznaczona dla mamy karmiącej tak też posiada dyskretne rozcięcie przykryte klapką.
Przy tym projekcie musiałam się kolokwialnie mówiąc "nakombinować", gdyż tkaniny było dosłownie na styk, aby wykonać suknię dla wysokiej osoby. Do dołu sukni doszyty jest pas materiału, co w rezultacie dodało całości charakteru. Suknia prezentuje się naprawdę pięknie. Suknia będzie miała swoją premierę na Ogrodzieńcu:-). A to już od jutra;-))).




Kolejny projekt to suknie "bliźniaczki". Jedna przeznaczona jest do USA, zaś druga zostaje u mnie - specjalnie uszyta na Ogrodzieniec. Tkanina to mieszanka lnu z jedwabiem. Niestety jak się okazało po otrzymaniu zamówionej tkaniny, jedwab jest sztuczny. Trudno .... Nie mniej suknie pięknie się układają, są bardzo zwiewne i lekkie.





9/25/2016

Odzież wczesnośredniowieczna - wełniana suknia, torba, kaletka, czapka z futrem i rękawice itd.

Jakiś czas temu poczyniłam te oto elementy garderoby wczesnośredniowiecznej i oto nadszedł czas na publikację.
1. Suknia  wełniana z dwóch klinów (wysokogatunkowa tkanina, bardzo przyjemna w noszeniu)i ozdobiona wełną w jodełkę



2. Torba z lnu z wełnianą krajką bardkową i zapięciem z czarnego dębu


3. Czapka i rękawice z sfilcowanej wełny i futra króliczego


4. Kaletka - skóra + wilcze futro (wilk syberyjski)


5. Pochwa na nóż + nóż wykonany przez mojego ojca (rączka z rogu jelenia)


fot. Anna Yrsa Jaroszewicz



4/19/2016

Prosta suknia/giezło wczesnośredniowieczna

Czy prostota może wyrażać jednocześnie potrzebę dandysowskiej ekspresji? 
Oczywiście, że tak. 
Wszak to osobowość nadaje wyjątkowość każdej materialnej formie!


Suknia/giezło bez ozdobników (typu krajka czy haft) powstała na potrzeby własne. 
Krój składający się z dwóch klinów (dekolt w łódeczkę), szyta ręcznie z lnu (szwy historyczne) lnianą nicią. 
Wykrój taki jest ogólnodostępny, prezentowany już wcześniej przeze mnie i w innych źródłach (fora, blogi, strony itd.), tak też nie będę ponownie go publikowała.
Za to chciałabym napisać kilka istotnych wskazówek, które ułatwią uszycie, a także pozwolą, by suknia/giezło prezentowała się dobrze na osobie.
Aby suknia nie była za szeroka i nie wisiała na nas jak przysłowiowy "wór pokutny", wymiar - szerokość - odmierzamy "od biustu" plus zakładka na szew, wówczas przednia część układa nam się ładnie na biuście (idealnie opina), tył jest ładnie rozłożony. Do tego ważna jest pozycja wszycia rękawa, a dokładnie wymierzenie jego szerokości, tak by doszyte kwadraty kończyły się punktowo na wysokości biustu. Te niby drobne niuanse w odległościach, powodują, że suknia leży na nas korzystnie i mamy zarysowaną talię. Kiedy omotamy się krajką czy też paskiem, w rezultacie tego działania zyskamy po prostu zgrabną sylwetkę niezależnie od typu figury (mniej lub bardziej obfitej). 
Zdaję sobie sprawę, że wczesne suknie nie są zbyt wyszukane w porównaniu późniejszych epok, wówczas stawiano przede wszystkim na wygodę.
Całość stroju dopełnia tym razem fikuśnie uwiązany, wcześniej uszyty i prezentowany czepek z Jorvik.




fot. Marek Supruniuk


12/22/2015

Giezło/suknia i płaszcz wczesny

Oba elementy garderoby wczesnośreniowiecznej typu skandynawskiego zrealizowane zostały na potrzeby własne w październiku bieżącego roku, zaś publikacja rozbiegła się w czasie i dopiero dziś ma swoją "premierę".

Giezło/suknia z dwóch klinów. Wykonałam ją z lnu (kolor szaro-zielony). Szyta oczywiście zgodnie z duchem historycznym - ręcznie lnianą nicią, szwy również są historyczne. Rękawy ozdobione krajka tabliczkową.

Płaszcz typu "szlafrokowego" z jasnej wełny, symetryczny, z dwoma opcjami zapięcia z boku zapinką, oraz na środku w okolicach klatki piersiowej. Podobnie jak suknia wykonany z duchem historycznym - szyty ręcznie lnianą nicią, ze szwami historycznymi, bez lnianej podszewki - nie zdążyłam zrobić;-).

Choć skromne to wydanie stroju, acz ładnie się prezentuje na mnie. Ostatnimi czasy lubuję się w minimalizmie:-).


Giezło/suknia





Płaszcz






5/12/2015

Jak wyrabiano wikińskie brosze żółwiowe

Na temat fibule/brosz typu żółwiowego jako istotnego elementu odzieży kobiecej w kulturze skandynawskiej napisano dość sporo publikacji.
Jak wiemy ich wzornictwo jest przebogate i charakterystyczne dla danych miejsc, o czym świadczą wykopaliska archeologiczne na terenach wpływów skandynawskich oraz w obrębie historycznej Rusi. 
Tak też spotykamy się z prostymi (ryty wzór, bądź gładkie), przestrzennymi (w postaci kolców i wypustek), reliefowymi oraz ażurowymi. Wykonywano je z materiałów takich jak: brąz, miedź, srebro a nawet złoto. 
Chciałam przedstawić kulisy warsztatu i spojrzeć na sam proces ich tworzenia.
Tak więc przenieśmy się w czasie do warsztatu jubilerskiego. 



źródło rysunków: tu
gotowa brosza, materiał brąz


Krok pierwszy to stworzenie modelu broszy, następnie zalanie jego woskiem





Krok drugi to dalsza obróbka precyzyjna woskowej formy


Krok trzeci to pokrycie woskowej formy, formą glinianą termicznie utwardzaną


Krok czwarty to umieszczenie w glinianej formie kołków woskowych


Krok piaty to zrobienie formy woskowej wnętrza, która decyduje o grubości broszy


Krok szósty to coś w rodzaju spasowania elementów form w całość już gotową do procesu odlewania (pod wpływem temperatury warstwa wosku topnieje)




Krok ósmy to odlewanie


Krok dziewiąty to zastyganie wyrobu i stopniowe usuwanie zewnętrznej formy


Krok dziesiąty to obróbka gotowej broszy (czyszczenie, piłowanie, polerowanie) oraz montowanie zapięcia






Bibliografia:
1. Za Else Roesdahl - która jest znana z wielu publikacji na temat Wikingów (np. polskie wydanie "Historia Wikingów", Wydawnictwo Marabut 2001) w: "Mass Production in the Viking Age” by Signe Horn Fugelsang in “From Viking to Crusader” 1992.

2. znalezione na: http://archeurope.eu/

Rysunki pochodzą ze strony: tu

9/21/2014

Sigrida - kompletny strój kobiety wikińskiej ze Wczesnego Średniowiecza (X-XIw)

  Projekt Sigrida
































suknia: polski len, jedwab, haft 
fartuch: polski len, jedwab, haft
czepek: polski len
płaszcz z półkola: len
skóra z lisa, skórzany pas, skórzana kaletka, nóż w skórzanej pochwie, róg do picia, skórzane buty, skarpety, fibule mosiężne z dodatkiem miedzi z: bursztynem, szklanymi koralikami i agatem, mosiężne kolczyki



fot: Marek Supruniuk