Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wczesne średniowiecze. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wczesne średniowiecze. Pokaż wszystkie posty

7/07/2018

"'Diamentowa" suknia wczesna

Po bardzo długiej przerwie spowodowanej brakiem czasu i chorobą wznawiam publikacje na blogu.
Nie czuję się jeszcze w pełni na siłach, by prezentować swój wizerunek dlatego proszę przymknąć oko na poniższy modeling;-).

Dziś zaczynam od mojej ulubionej sukni wczesnej, którą uszyłam z lnu (z domieszką bawełny - upsss nie na 100% historycznie :-) o bardzo popularnym w okresie wczesnym (w szczególności obszary Skandynawii - Osberg) splocie diamentowym.
Bardzo długo szukałam w internecie lnu (wełna o tym splocie jest szerzej dostępna) własnie o tym splocie i udało mi się znaleźć na Litwie. 
Suknia miała swoją premierę na tegorocznym Ogrodzieńcu. 
Włócząc się po ogrodzieńskich kramach spotkałam "koleżankę rekonstruktorkę", która prezentowała się w sukni z tej samej tkaniny. Jakże było zabawnie kiedy padło hasło - kupujemy od tego samego "litewskiego kramiarza";-).
Sama tkanina jest tak wyjątkowa, że ozdabianie sukni kolorowymi krajkami czy haftami byłoby istną profanacją. Tak też postanowiłam jedynie uszlachetnić ją jedwabnymi monochromatycznymi krajkami od Magdy Błażejowskiej, która  utkała mi je na specjalne zamówienie.
Oprócz sukni powstał czepeczek - bo zamężnej kobiecie nie przystoi łatać z "gołą głową".




fot. Nina Supruniuk


5/15/2017

Koszula męska wczesna - zamówienie

W tym poście prezentuję kolejny projekt na zamówienie - męską koszulę wczesną wykonaną z wysokogatunkowego lnu, szytą ręcznie. Koszula posiada dwa kliny i rozcięcie boczne w formie klapy. Docelowo szczęśliwy posiadacz - Krak z Nawii - będzie zapinał ją fibule lub wszyje guzy:-).




fot. z archiwum Kraka

9/21/2016

Piknik historyczny Miedziana Góra

Kolejna udana impreza reko, tym razem na zaproszenie zaprzyjaźnionego Hirdu. Okolice Kielc, Miedziana Góra - spokój, a przede wszystkim wspaniali ludzie z którymi czas leci szybko, wesoło i twórczo - pod jedną wiatą (Winland, Kruki Południa, Nordlige Severda Hird, Bielska Drużyna Najemna Svantevid, Dregowie znad Górnej Odry)- nie było nas dużo, stąd taki "mix":-).
Dziękuję dziewczynom ze Swargi za wspólne śpiewy:-).
Sława Taśkowi za zwycięstwo w rywalizacji wojów i wygranego miecza:-).






fot. Klaudia Kwietniewska - HIRD














fot. Anna Yrsa Jaroszewicz/Magdalena Budzisz




fot. Weronika Lorek - Kruki Południa

7/17/2016

Bardzo deszczowy Drohiczyn

XI Zlot Wojowników, Słowian, Bałtów i Wikingów w Drohiczynie jaki odbył się 8-10.07.2016 stał pod znakiem deszczu i błota. Co jednak nie przeszkadzało rekonstruktorom, by dobrze się bawić, ze mną włącznie.


Stanęłam jako jedyna niewiasta do turnieju łuczniczego. Owszem wynik 6 na 8 nie jest imponujący, ale przyznam nie trenowałam od zimy.
Za rok pokażę, że z Yrsą żartów nie ma:-).
Ogólnie to niekoniecznie mogę wykazać się wielką siłą fizyczną i na przykład przy rzucie oszczepem  wypadałam w połówce dystansu wojów. Zawsze miło spróbować jak rozkładają się siły;-). Ech ... starzeję się, gdyby to były wieki średnie uznano by mnie już za "materiał niegodny uwagi";-). Z drugiej strony czy muszę dorównywać wojom? Ależ nie;-). Moja siła tkwi wszak gdzie indziej;-).

Przy okazji wpisu chciałam wspomnieć o uszytej nowej prostej sukni z granatowego lnu. Jedyny akcent jaki posiada to obszycie (haft) na rękawach oraz o prostej torbie (wełna, pasek w formie grubego rzemienia).


napięta cięciwa


po strzale



rzut oszczepem na próbę - kibicują Welesi

fot. Magdalena Budzisz/Hel 

http://www.podlasie24.pl/drohiczyn/kultura/xi-zlot-wojownikow-slowian-baltow-i-wikingow-1cf5b.html


6/04/2016

Ogrodzieniec - Najazd barbarzyńców na zamek - A.D. 2016

To moja pierwsza wizyta w Ogrodzieńcu na tej cyklicznej imprezie rekonstrukcyjnej - Najazd barbarzyńców na zamek. 

Przyznam, obszar ogrodzieńskiego zamku to niezwykle klimatyczne miejsce. Imprezę też mogę uznać za udaną i interesującą.

Nie mogło się oczywiście obejść w moim przypadku bez dokumentacji fotograficznej na potrzeby kroniki drużyny i własnych.

A było tak...


Hop, hop czy tu straszy...?


Salon piękności


Pichcimy sobie


U nas zawsze jest wesoło


Goście, goście:-)


Wyruszamy


W grodzie na górze Birów - Yrsunia, coś skwaszona;-) 


Pociechy


Koncert, walki i inne atrakcje


Zakochani;-)


Wodzu i Kronikarz


Nasi wojowie


Niepokonani


Kontemplacje


Krajobraz po bitwie



Daj dziecku nożyk...;-)

fot. Anna Jaroszewicz
(kompakt Kodak)



4/17/2016

Kaptur z Skjoldehamn

Znalezisko na norweskiej wyspie Angoya odkryto w roku 1936, a w nim bardzo dobrze zachowane fragmenty odzieży z ciała mężczyzny lub kobiety, ponieważ postać była drobnej budowy, stąd tylko przypuszczenia dotyczące płci (być może była z grupy etnicznej Sami). Osoba owa utonęła na bagnach (jedna z wersji) lub została złożona w ofierze w grobie (na co wskazują specyficzne elementy jak gałązki pod ciałem, skóra renifera i koc w którym postać była zawinięta), czy też po prostu pochowana. Po najnowszych badaniach metodą C14 ustalono, iż najprawdopodobniej artefakty pochodzą z przełomu X/XI wieku, a wiek nieszczęśnika/nieszczęśnicy datuje się na 40/50 lat.

Link do opisu odkrycia: tu
Link do polemiki na temat datowania artefaktu: tu
Link do polemiki/sporu o płeć i przynależność etniczną: tu 

W skład stroju człowieka ze Skjoldehamn wchodziły: tunika, koszula, spodnie i kaptur oraz inne rzeczy (pasek, owijacze, skarpety, buty).


fot. Marek Supruniuk



rekonstrukcja znaleziska


Kaptur wykonany był z wełny, szyty lnianymi nićmi. Forma jego składa się z  dwóch prostokątów oraz dwóch kwadratów zszytych razem różnymi ściegami (szwy wewnętrzne, ściegi na okrętkę, zaobrębienie). Dół kaptura prawdopodobnie był lekko ścięty po skosie zaczynając od przedniej części, co zapewne wpływało na jego dopasowanie do ciała i zapobiegało spadaniu kaptura do przodu. Dodatkowo na wysokości uszu miał przyszyte dwa sznurki, służące do zawiązania w celu ochrony przed podmuchami silnego wiatru, bądź do swobodnego formowania „nasuwu” kaptura. 


oryginalny kaptur


wizualizacja

Rekonstrukcja

Wielkość  kaptura w oparciu o formę, dostosowujemy do potrzeb indywidualnych, tak by spełniał on funkcje przede wszystkim praktyczne. Tkaniny jakie możemy użyć do rekonstrukcji mogą również być dobrane wedle własnych preferencji uwzględniając oczywiście historyczne (wełna lub len). Ja, użyłam zamiast wełny len (gruby w odcieniach ciemnej szarości i cieńszy w odcieniach zieleni). Do uszycia szwów wewnętrznych posłużyły mocne nici jedwabne, zaś do zewnętrznych ściegów użyłam grubszych nici lnianych, tak jak jest to w oryginale.  




fot. Marek Supruniuk

opracowanie: Anna Jaroszewicz/Yrsa



fot. z portalu Dzień Dobry Białystok


fot. winland.pl