4/18/2017
4/02/2017
Ostatni Blackstok - charakteryzacja
Ten post poświęcony będzie imprezie, która odbyła się dość dawno, bo w grudniu zeszłego roku. Blackstok był cykliczną metalową imprezą organizowaną od kilku lat w Białymstoku. Stanowił duże wydarzenie muzyczne w środowisku fanów metalu. Niestety organizatorzy postanowili, że zeszłoroczny Blackstok będzie tym ostatnim...
Na imprezę złożyło się również 20-lecie białostockiego zespołu In Extremis, którego dwaj członkowie należą do drużyny Winland. Dlatego też oprócz muzycznych wrażeń zapewniono też wizualną oprawę w postaci wojów drużyny i innych zaprzyjaźnionych drużyn.
fot. Krzych Miśkiewicz
Było mi ogromnie przyjemnie dołożyć swoją cegiełkę w postaci charakteryzacji chłopaków. A oto jej efekty:
fot. Krzych Miśkiewicz
12/14/2016
Napisali o mnie:-)
Bardzo dziękuj Uniwersytetowi w Białymstoku za przedstawienie mojej osoby - absolwentki uczelni - w cyklu "Twarze UwB". Czuję się niezmiernie zaszczycona:-).
Zapraszam do lektury: http://www.uwb.edu.pl/nowosci/twarze-uwb/z-pasja-tworze-inny-magiczny-swiat/71be0849
Etykiety:
artykuł,
biografia artystyczna,
Uniwersytet w Białymstoku
11/24/2016
Prosta suknia, wełniany kaftan, wełniana czapka - nowy zestaw odzieży wczesnej oraz hafty na mankiety
Projekty powstały ponad miesiąc temu, dziś zaś jest ich premierowa publikacja.
Zaczynam od prostej sukni z dwóch klinów z grubego lnu, wykończona drobnym haftem w formie łańcuszka na rękawach i przy dekolcie.
Kolejny projekt to wełniany kaftan, zapinany z przodu broszą.
Kolejna rzecz to czapka z grubej wełny.
Na koniec hafty do mankietów sukni i płaszcza. Wzory zaczerpnięte z książki: Zdobnictwo wczesnego średniowiecza, Tryglav, część II
10/09/2016
Barysznia/Баришня - sesja kostiumowa w klimacie Starej Rusi
Bajkowe postacie baryszeń/bojaryszeń z rosyjskich baśni zawsze mnie fascynowały. Wyidealizowane, skrywane za teremo "Wasilisy" pobudzały i pobudzają moją wyobraźnię. Dlatego też powstała koncepcja na sesję, do której następnie zrobiłam kostium. W skład kostiumu wchodzi suknia - autentyczny vintage z lat 70 lat - która została poddana drobnym przeróbkom i dopasowana oraz bogaty kokosznik z haftowanego złotą nicią jedwabiu. Dopełnienia nadają kolczyki w technice sutache - mojego autorstwa.
Kostium, stylizacja, makijaż, zdjęcia: Anna Jaroszewicz
Modelka: Joanna Jaroszewicz
Etykiety:
kostiumy,
Ruś,
Ruś Kijowska,
sesje fotograficzne
10/07/2016
Prosty fartuch wikiński na ciepłe pory roku i kilka drobiazgów
Zaczynam od fartucha wczesnego, skandynawskiego. Znów prosty i znany krój, lecz tym razem nie wełna, a lekka tanina lniana (wydaje się, że ma troszkę domieszki bawełny). Idealny na wiosnę i lato czy też ciepłą jesień. Góra fartucha została ozdobiona paskiem jedwabiu, lnu i łańcuszkiem haftu. Wszystko to, po to, by podkreślić kontrast na tle granatowej, lnianej sukni.
Postanowiłam nieco przerobić, uszyty już dość dawno płaszcz wikiński typu szlafrokowego. Dodałam obszycia wełniane przy dekolcie i na rękawach. A efekt tego wygląda tak:
Nie szata zdobi kobietę, ale paciorki... Paciorki to dopiero mogą nadać szyku skromnej szacie;-). I tak powstały trzy proste naszyjniki ze szklanych i ceramicznych koralików oraz zawieszki z brązu w formie lunuli, wszystko na lnianym sznureczku.
Wspominałam kiedyś, że nie mam cierpliwości ani do krajek, ani do ściegu igłowego. To teraz biję się w pierś i dumnie rzeknę: spróbowałam zrobić krajkę na bardku. Wyszła, jak wyszła - absolutnie niedoskonała, ale moja, pierwsza:-)
10/02/2016
Wełniany fartuch wikiński i reko zakupówki dla miłośniczek rekonstrukcji Wczesnego Średniowiecza
Prosty fartuch wczesny wikiński. Projekt opiera na dość powszechnym i znanym wykroju: dwa prostokąty i "dzwonki" lub kliny. Jednakże został on odrobinę przekształcony i dobrany do mojej figury. Na fragmentach prostokątów przodu i boku pojawiły się zakładki uwidaczniające kształty. Wydaje się, że nie będzie on odbiegać od dość powszechnych interpretacji rekonstrukcyjnych. Tak naprawdę mało mamy materialnych pozostałości ze Wczesnego Średniowiecza w kwestii kobiecego stroju wikińskiego, że w większości posiłkujemy się domysłami.
Fartuch wykonany jest z grubej wełny w tzw. diamenciki i ozdobiony fragmentem ręcznie tkanego jedwabiu.
Myślę, że każdy miłośnik wszelakiej rekonstrukcji historycznej lubi przemycać do codziennego życia jakieś elementy z rekonstrukcji: biżuterię, tatuaże itp. Ja własnie tak uczyniłam tworząc dwie reko zakupówki. Ich centralną częścią są hafty wykonane przeze mnie: fragment z płaszcza z Mammen oraz motywem zoomorficznym w stylu Urnes/Norwegia.
1. Torba z haftem z Mammen (len, jedwab, bawełniane nici)
2. Torba z haftem w stylu Urnes (len, jedwab, len z jedwabiem, krajka wełniana, nicie bawełniane)
Etykiety:
fartuch wikiński,
haft wikiński,
kobieta wikingów,
Mammen,
odzież wikingów,
rekonstrukcja,
tobra reko,
Urnes
Subskrybuj:
Posty (Atom)
























































